Modern life is rubbish.
Home Theme

Well, look who’s here. I’m fucking back. Sad as always.

Jesus I wanna die. Haha. Wala ka na atang ibang nabasa dito sa blog na to kung di “i wanna die.” Fuck this shit. Seryoso, anong ginagawa kong mali sa buhay. Am I playing the game wrong? Down ako date pa. Malungkot na ko date pa. I graduated high school and I decided to make a change. Binago ko perspective ko sa buhay. Sa tingin ko kase mindset mindset lang yan. So minindset ko na masaya mabuhay. Na kahit maling mali na mga tao sa paligid ko, imbis na magalet, inisip ko may pinagdadaanan sila. Na kahit ako lage yung nakikita nilang mali, hinahayaan ko na lang kahit alam kong nasa tamang position ako. Minindset ko na masaya mag-aral. Masaya makipag-communicate. Marami pang iba.

Tangina. Ako na nga tong pilit na umiintindi, ako pa tong mali? Seryoso, nag-try ako. Nag-try akong di maging malungkot. Nag-try akong, gabi-gabi, di ko iniisip na gusto kong mamatay. Nag-try ako. Pero bakit walang pagbabago?

Then I told myself, maybe it’s the books I read. Maybe sa sobrang pagbabasa ko, naiinfluence-han ako. So I stopped reading. Months, I stopped reading. Any. Book. And guess what, walang pagbabago.

Ayoko na. Please lang, help me die. Hahaha.

to jomari:

pagod na pagod na ko. sinabe ko naman from the first place na ayoko ng mga ganon na joke. pinaulit ulit ko pa. why do you keep on doin it anyways? pagod na ko. 

kung makasalita ka kala mo ang sama sama kong girlfriend sayo. tandaan mo, 2012-2013 ilan beses mo kong binreak, ilang eses din kitang hinabol. kase ayokong mawala ka. walang halong exaggeration, more than 9 times yon. yes, binibilang ko. nung napagod na ko, i stopped counting pero continue ka pa din sa pakikipagbreak at continue pa rin ako sa panghahaol sayo. 

summer 2013, nagPM saken si Keano. ang saket ng mga salitang binitawan mo. yung mga sikretong tinago mo saken, skanya ko nalaman. yun talaga nagtrigger saken magmove on. april yon. april 2013. binalikan mo din ako nung month na yon, tinanggap naman kita. ang tanga ko. sa huli di rin nagwork. nagbreak tayo bago mag May.

nawala communication naten. blinock mo ba naman ako e. school has started, june 2013. bumalik ka. inentertain kita. pero nung time na yon ayoko na talaga.

ngayon, nagkabalikan ulet tayo. october 2 to be exact. lage mong sinusumbat si nilmar. real talk, wala kang alas saken. wala kang dahilan para magalet saken. hindi tayo nung time na yon. pero ano ginawa ko? nagsorry pa din ako sayo. kase kahit sa sarili ko natatangahan ako nagsosorry ako. pero continue ka pa din sa issueng yan. wala kang alas saken jomari. di tayo nung time na yon. kung magagalet ka dapat kay nilmar, kase tropa kayo. hindi saken. alam kong nagkamali ako, pero hindi sayo, sa sarili ko. napatawad ko na sarili ko, e ikaw?

di lang naman ako yung nagkaganon e. ikaw rin naman nagkababe nung time na wala ako. ang dame nga e. okay na ko don. natanggap ko na.

ang aken lang, grabe ka makapagsabe ng things like “tangina taken for granted ako” “sana pala tinest muna kita” “di ko na talaga alam”. e pag binuksan mo yang mata mo, mas grabe ang sinacrifice ko.

ewan ko. maybe matauhan ka after you read this, maybe hindi. maybe maging tulad ka lang date na di mo ko pinapakingan. maybe hindi mo ko magegets ulet. ang dameng possibilities. pero one thing’s for sure, pagod na ko.

Someday, makakahanap din ako ng taong di ako sasaktan. Makakahanap din ako ng taong tatanggapin ako ng buo, ng taong di mababaw, ng taong mature. Someday makakahanap ako ng taong mamahalin ako regardless ng flaws ko. Someday, someday.

Joke lang. Di na ko naasa. Hahahaha. Mamatay akong malungkot. Baka eto pa nga ikamatay ko e. Hahaha.

yung feeling na sobrang dameng problema. tapos yung taong kailangan mo, wala.

I’m better of alone. 

Sa totoo lang ayoko talaga magmahal, pero maiiwasan ba yon? Papalitan ko unang statement ko. sa totoo lang, ayoko ng commitment. I mean, kung may mahal man ako, at least konting sakit lang mararamdaman ko, kase hindi naman ako committed.  

Pagod na pagod na ko. Ayoko nang masaktan. Oo alam ko, parte ng love ang pain. Pero sa tingin ko mas okay na magisa ko. Inevitable ang pain, problems. Pero isipin mo na lang, mas konti yung pain na mararamdaman mo pag magisa ka lang. I mean, ang iintindihin mo na lang life, di na included yung love.

Medyo magulo. I know. Hahaha. Wala namang nagbabasa neto anyways.

sabihin mo lang kung sawa ka na, please lang. 

September 8, 2013

Tada! Surprise birthday party at Mcdonald’s, Alabang Town Center

Hi there. I deleted my blog about NilMar. Well, I need to. Jomari and NilMar can’t exist both in my system. I had to choose one. And I’m choosing Jomari. 

Yes. Kame ulet ni Jomari. Sobrang habang nakakatawang kwento. Pero wala. Oks na. Enough na to.

There’s so many things I wanna blog. Pero uunahin ko muna yung nararamdaman ko ngayon.

I hate myself. I hate my life. I hate everyone.

Siguro naman that explains a lot. Ayoko na dito. Ayoko na. Please lang. Take me away, far away from here.

TotallyLayouts has Tumblr Themes, Twitter Backgrounds, Facebook Covers, Tumblr Music Player, Twitter Headers and Tumblr Follower Counter